Het lijkt al vanzelfsprekend: één centrale ICT-afdeling voor de vijftien instellingen en 45 schoollocaties van Stichting Carmelcollege. Toch bestaat het team ICT pas tien jaar. Tijd voor een terugblik én voor nieuwe of volgende perspectieven.

De laatste periode van het schooljaar kenmerkt zich door overgangsvergaderingen, rapporten schrijven, warme overdrachten en natuurlijk… de examens. Met de daarbij behorende strijd om dat felbegeerde papiertje. Dat papiertje moet dan de heilige graal zijn. Maar moeten we ons blindstaren op die heilige graal? Ik denk van niet.

Ken je dat gevoel, dat je hart zingt als je aan het lesgeven bent? Oké, dit is misschien een bijzondere omschrijving, maar elke docent begrijpt vast wat ik bedoel. Het is dat moment waarop alles klopt. Het zou mooi zijn als je dat gevoel altijd hebt, maar dat zit er helaas niet in. Je kunt nog zo goed voorbereid zijn en zin hebben in je les, er spelen altijd factoren mee, die je niet in de hand hebt. Een toets die misging in het uur ervoor, gedoe in de pauze, ruzie thuis verkering uit…. en dan heb ik het nog niet eens over onszelf als docent.

"Ik wilde van de Friese taal en cultuur mijn werk maken."
Pompeblêden, fierljeppen en schaatsen? Ja, maar ook literatuur, een unieke toneeltraditie (‘iepenloftspul’) en een vorm van gemeenschapszin (‘mienskip’), die op de Nederlandse lijst van immaterieel erfgoed staan. Docent Meindert Reitsma maakt van het overdragen van de Friese taal en cultuur zijn levenswerk. 

Maandagmorgen, 8.15 uur. Ik neem mijn plekje in achter de balie naast de conciërge. Even een geintje over het weekend en dan halen we een bakje koffie in de keuken. Veel leerlingen zitten al in de kantine, ook de docenten druppelen binnen. Ondertussen rinkelt de telefoon - ouders bellen om het wel en wee van hun kind te delen met de conclusie dat naar school gaan er niet in zit vandaag. In de keuken wisselen de docenten zich af voor een praatje, over het voetbal van het afgelopen weekend of het invalrooster dat op het prikbord hangt.