Opschieten, afmaken én door! In het hectische schoolleven van elke dag gunnen we onszelf weinig tijd om stil te staan. Daarom gingen medewerkers van Het Twickel College in Hengelo anderhalve dag op ‘retraite’ in het Karmelietenklooster in Zenderen. Ze kwamen met een opgeladen batterij weer terug en kunnen het echt iedereen aanraden.
Een paar jaar geleden reflecteerden karmelieten in Carmel Magazine op gesprekken met leerlingen en collega’s van Carmelscholen. Nu zijn de rollen omgedraaid en gaan Carmelmedewerkers op bezoek bij Karmelieten. Medewerkers van Het Twickel College Hengelo gingen op retraite in Zenderen en delen hun ervaringen. Wat kunnen we vanuit onze gedeelde waarden – elke mens, heel de mens, alle mensen – van elkaar leren?
Stilte. Dat is wat je hoort – nee, vóelt – als de grote houten toegangsdeur van het klooster in Zenderen achter je is dichtgegaan. Het is niet stil in de zin dat er niets te horen is. Er wordt gewoon gepraat, met elkaar en met zuster Paula, die ons bij de deur ophaalt. Even verderop klinkt het geluid van een deur die opengaat en voetstappen in de gang: leden van de leefgemeenschap die op weg zijn naar de gemeenschapsruimte. Geen absolute stilte dus. Maar wel een soort ‘verstilling’ waardoor je vanzelf rustig wordt.
Het woord ‘school’ betekent in het Grieks letterlijk ‘vrije tijd’. Van oudsher was de school een tussenruimte tussen thuis en samenleving: een plek waar leerlingen in vrijheid kunnen oefenen en zich kunnen ontwikkelen. Maar wat houdt die vrijheid eigenlijk in? We vroegen het aan leerlingen en docenten van het Pius X College, locatie Almelo.
Op school gaat het om ‘leren voor het leven’, dat vond de Romeinse schrijver Seneca al. Tegenwoordig roepen we dan meteen: burgerschapsvorming! Maar laten toekomstige burgers zich wel zo makkelijk vormen? Koen Nijhuis ging in gesprek met vmbo-leerlingen en -docenten van Twents Carmel College, locatie Potskampstraat.
Franciska Soepboer is adviseur op het bestuursbureau van Carmel.
Natuurlijk hebben we allemaal het idee dat we vaak een goed gesprek met iemand hebben. Ook binnen Carmel zijn we veel met elkaar in gesprek; dat vind ik juist mooi van onze organisatie. Maar het ‘goede gesprek’ heeft een vorm die niet zo vanzelfsprekend is. Het heeft bijvoorbeeld geen vooropgezet doel; het gaat om samen zoeken. Een stukje tekst, situatie, schilderij of film ligt in het midden en daar ga je met anderen over in gesprek. In eerste instantie doe je dat door je eigen gedachten bij de tekst, schilderij of film op te schrijven. Wat raakt je en waarom, wat schuurt er juist? Na deze individuele ronde ga je met elkaar in gesprek. Iedereen vertelt wat hij of zij heeft gehoord of gezien en waardoor hij of zij geraakt was (positief of negatief). Daarbij is het belangrijk om in de “ik”-vorm te spreken, niet in “jou” of “men”.