Ieder plan kent een begin en een einde. Dat geldt ook voor onze strategische koers. Die werd vastgesteld in 2020 en twee jaar geleden geactualiseerd naar een aantal focuspunten. De laatste periode van deze koers breekt aan. 
Terugkijkend zie ik dat we met elkaar veel hebben gerealiseerd. Op andere punten zijn belangrijke stappen gezet. En ja, sommige ambities bleken weerbarstiger dan gedacht. 

'M'n heerlijke, lieve, lastige stel, ik weet eigenlijk maar één ding: de jaren of wat dat ik jullie heb en dat jullie mij hebben, behoren wij enkel maar een gelukkige klas te zijn. En de rest is nonsens hoor, al zal ik dat jullie nooit zeggen.'

Met deze legendarische woorden sluit meester Staal zijn dagboek af in De gelukkige klas (1926), het meesterwerk van Theo Thijssen. Thijssen was een Amsterdamse volksjongen, later vakbondsman, politicus en schrijver, maar bovenal een gepassioneerd onderwijzer. Honderd jaar later begrijpt hij nog steeds als geen ander waar de kern van ons vak ligt. Niet in strakke systemen, maar in de dynamiek tussen leerling en leraar.