Leiders durven een stap naar voren te zetten wanneer het ertoe doet. Een stap, die soms een persoonlijk risico met zich meebrengt. Mensen, die jou als leider zien, zullen je stap niet altijd waarderen. Verandering roept immers weerstand op. Wie zich uitspreekt, krijgt kritiek of nog erger: wordt zelfs bedreigd. Denk aan toenmalig wethouder in Amsterdam en oud-burgemeester van Rotterdam, Aboutaleb, door zijn toespraak na de moord op Theo van Gogh in 2004. 
Die ene stap vooruit vormt de kern van écht leiderschap.

Polarisatie neemt steeds meer toe. Het lijkt alsof mensen steeds minder tolerant zijn voor dat wat anders is. Genderkwesties, spanningen tussen allochtoon en autochtoon, voetbalsupporters die het conflict opzoeken. Neem een voetbalwedstrijd. Blijdschap of teleurstelling bij een uitslag of keuze is normaal, maar met stenen gooien naar mensen of ze opzettelijk bezeren? Dat gaat te ver, dat doe je niet, zou je denken… Vanwege alle spanningen en veranderingen in de wereld lijkt de moraal toch steeds meer te verschuiven.

Als schoolbestuur willen we onze leerlingen en collega's een digitale leer- en werkomgeving bieden die hoogwaardig, veilig en betaalbaar is. Denk aan laptops en digiborden die altijd werken, razendsnel internet en slimme digitale leermiddelen. In zo’n hoogwaardige omgeving heeft een docent snel inzicht in de voortgang van leerlingen en zijn we voorbereid op innovaties zoals generatieve AI. Maar dit realiseren is nog een flinke uitdaging, zelfs voor een groot schoolbestuur als Carmel. Onze budgetten zijn beperkt en er is een tekort aan specialisten. Daarom is samenwerking met andere spelers uit het veld onmisbaar.