Ieder plan kent een begin en een einde. Dat geldt ook voor onze strategische koers. Die werd vastgesteld in 2020 en twee jaar geleden geactualiseerd naar een aantal focuspunten. De laatste periode van deze koers breekt aan. 
Terugkijkend zie ik dat we met elkaar veel hebben gerealiseerd. Op andere punten zijn belangrijke stappen gezet. En ja, sommige ambities bleken weerbarstiger dan gedacht. 

Een koers die leeft

Een nieuwe koers is onderweg. Bij de start van de ontwikkeling kregen we van collega's duidelijke adviezen mee. Maak een koers die gaat leven. Een koers die mensen kennen, die richting geeft en inspireert. Durf daarbij als Carmel keuzes te maken, met ruimte voor scholen en teams om daar zelf invulling aan te geven. En houd het vooral kort en bondig. 
Als bestuur vinden we het belangrijk dat zo'n koers samen ontstaat. Daarom gingen we de afgelopen maanden in gesprek met leerlingen, collega's, schoolleiders en op sommige locaties ook met ouders. Ook spraken we met andere schoolbesturen, en mensen die met een vrije en frisse blik naar onderwijs kijken.

Nog even geen spoilers

Tijdens onze Leiderschapsdag en bijeenkomst over Inclusief Onderwijs deelden we al wat zaken uit de nieuwe koers. Tot zover de spoilers. Meer hierover volgt zeer binnenkort. Eerst bespreken we het concept zorgvuldig met onze schoolleiders, de gemeenschappelijke medezeggenschapsraad en de Raad van Toezicht. Zoals we bij Carmel gewend zijn: in openheid, stapsgewijs, met aandacht voor ieders rol en inbreng. 

“Leer ons levensvaardigheden”

Wat ik mooi vond aan de gesprekken met leerlingen is dat zij haarfijn kunnen benoemen wat er in het onderwijs beter kan. Veel gesprekken gingen over ons curriculum. Over wat leerlingen zélf eigenlijk willen leren. Een leerling vatte het prachtig samen: “Leer ons levensvaardigheden”. Van praktische vaardigheden tot vragen over wie je bent en wat belangrijk is in het leven. Daarnaast willen ze meer afwisseling in lessen. Vaker kennis en vaardigheden toepassen in de praktijk. Maar bovenal: ze willen als mens gezien en gehoord worden. Veel méér zijn dan een cijfer.

Ruimte voor nuance en creativiteit

In de gesprekken met collega’s viel mij op hoe wij elkaar vinden in de essentie van het onderwijs. Vanuit de waarden die bij Carmel vanzelfsprekend zijn. De scherpere gesprekken gingen vaak over het hoe. Over complexe vraagstukken waarvoor geen eenvoudige antwoorden bestaan. In het onderwijs schieten we daarbij snel in vaste overtuigingen. Het lijkt soms of je een “kamp” moet kiezen. Bijvoorbeeld de brede onderbouw: je bent voor of tegen. Voor- en tegenstanders hebben beiden vaak goede argumenten. Gestoeld op eigen ervaring, idealen of praktijk. 

Maar door elkaar te overtuigen, komen we niet verder. Wel door nieuwsgierig naar elkaar te blijven, ruimte te maken voor nuance en samen te zoeken naar creatieve oplossingen. Oplossingen die recht doen aan verschillende belangen en perspectieven.

Wij kunnen dit

De gesprekken met leerlingen, ouders en collega’s stemmen mij optimistisch. Ik zie veel betrokkenheid, energie en denkvermogen in alle collega’s. Dáár bouwen we onze nieuwe koers op. We kijken ernaar uit om die na de kerst met jullie te delen.


Fotografie: Annabel Jeuring