Ken je dat gevoel, dat je hart zingt als je aan het lesgeven bent? Oké, dit is misschien een bijzondere omschrijving, maar elke docent begrijpt vast wat ik bedoel. Het is dat moment waarop alles klopt. Het zou mooi zijn als je dat gevoel altijd hebt, maar dat zit er helaas niet in. Je kunt nog zo goed voorbereid zijn en zin hebben in je les, er spelen altijd factoren mee, die je niet in de hand hebt. Een toets die misging in het uur ervoor, gedoe in de pauze, ruzie thuis verkering uit…. en dan heb ik het nog niet eens over onszelf als docent.

Studievaardigheden

Naast levensbeschouwing geef ik alle eerste klassen ook studievaardigheden. Aan het begin van het schooljaar besteedde ik veel aandacht aan het leren plannen. Nou, daar waren de leerlingen het opvallend over eens: "Wat een onzin mevrouw, alles staat toch in Som?! Waarom hebben we een planner nodig?" Met engelengeduld leg ik dan uit dat Som geen agenda is. Het laat zien wat af moet zijn, maar niet wanneer je eraan werkt. Dat blijft bij veel leerlingen schuren. Tot de kerstvakantie gebruiken we in Denekamp een universele planner. Daarna mogen leerlingen hun eigen methode kiezen. Natuurlijk met begeleiding van de mentor. Een mooi stukje passend onderwijs in de praktijk.

Verwilderde blik

Tijdens de lessen besteedden we ook aandacht aan het leren van woordjes, mindmappen, verslagen maken en hebben we een mooie les gehad over aandacht en concentratie. In december stond samenwerking centraal en maakten de leerlingen in groepjes een stripverhaal. Gezellig met bakjes pepernoten en een muziekje erbij. 
Tip: als leerlingen vragen om Indian kerstmuziek, denk dan héél goed na, voordat je op ‘play’ drukt... Ik heb me niet laten kennen, maar man o man, dat was even doorbijten. De leerlingen hadden de grootste lol, al weet ik niet of dat door de muziek kwam of door mijn verwilderde blik.

Talent in taartvorm

Op dit moment leren we presenteren. En… ik heb geen kind aan ze. Hoewel ze aanvankelijk massaal de hakken in het zand staken ("Ik ga echt niet presenteren voor de klas, mevrouw"), zijn ze nu juist heel enthousiast! Vanaf het moment dat ik opperde, dat zij mochten presenteren over hun talent of passie, ging de knop om. Ze zijn de presentaties nu aan het voorbereiden en ik hoor de leukste onderwerpen voorbijkomen. Volgende week is de eerste presentatie en wij bijten letterlijk het spits af. Als ik de leerling mag geloven, wacht ons een filmpje vol inkopen, bakken én… een zelfgebakken taart. Met een brede glimlach zet ik de bordjes vast klaar!
 

Elies Schledorn, docent levensbeschouwing en mentor op Twents Carmel College

Wil je meer verhalen lezen?
Check dan carmel.nl/vertel en deel ook jouw verhaal via de button 'Deel jouw ervaring met ons!'. 


Fotografie: Niki Kits-Polman