In de tijd dat ik blogs schrijf voor Carmel Magazine is me dit nog niet overkomen. Een writersblock. Niet dat er niets te schrijven valt over mijn belevenissen op school. Immers, never a dull moment, beaamt iedere medewerker op het voortgezet onderwijs.

Delen

Docenten zijn ook net mensen, zeg ik weleens gekscherend. Er is leven naast school. En in dit leven speelt zich van alles af. Soms deel je dat met collega’s en een enkele keer ook met leerlingen of een klas. Zeker als je wellicht anders reageert, ook op leerlingen, dan men van je gewend is.

Oprecht

De vraag ‘hoe gaat het nu met je’ van collega’s of van een leerling, die even stilstaat bij jouw proces, kan het verschil maken hoe je in de lesdag staat. Net als dat je als docent en coach het verschil kan maken bij een leerling die iets meemaakt. Stilstaan, luisteren. Empathie. Geen vak op school, maar hoe waardevol is het om dit in deze jaren (aan) te leren en uit te kunnen dragen.

Tussen de papieren

Terwijl ik bedenk dat ik moet mailen dat mijn blog er deze keer niet van komt, trek ik een volgende la open in de werkkamer van mijn vader. Mijn vader is onlangs overleden. Een mens bewaart wat, zeggen ze. Nou, mijn vader bewaarde veel. Ik ben anderhalve dag bezig om te inventariseren wat er allemaal in de kasten op zijn werkkamer ligt. Ik kom pareltjes tegen over (over) grootouders, de geschiedenis van Rotterdam - inclusief foto’s van net na het bombardement. Ik moet opletten dat ik mij niet verlies in het doornemen van alle historie. Er is werk aan de winkel.

Cijferlijst

En dan is er onverwacht toch een link tussen dit proces en een blog. Ik vind een ‘verslag over de vlijt en de vorderingen van A. Schledorn’. Leerling der I klas, gedurende de maanden september tot november van het schooljaar 1946-1947. Wat bijzonder! Het eerste rapport van mijn vader, die op het Twents Carmellyceum in Oldenzaal zat. En dat zo vlak na de oorlog. In die tijd had je nog geen Somtoday. Dit rapport is per post verstuurd naar mijn opa met een postzegel van 10 cent. Met een heuse paarse stempel van Twents Carmellyceum, W. de Clerqstraat 15 in Hengelo.

Voorgangscontrole

Je kon, zo zie ik nu, vroeger ook je rapport niet aan de eendjes voeren. Natuurlijk ben ik benieuwd naar de cijferlijst. Keurig gemiddeld. Bij aanmerking staat vermeld: ‘Leerlingen van de 1e klas moeten dagelijks minstens 1½ à 2 uur aan huiswerk besteden’. Tussen de overige rapporten en zijn eindlijst kom ik ook een schoolatletiek vaardigheidsdiploma tegen met een zwierige ondertekening van zijn LO-docente mw. Siegmund.

Op een ansichtkaart/foto, ik denk van zijn eindexamenjaar, zie ik de ondeugd en het jeugdige plezier uit de ogen van deze keurig ogende jongeren stralen. Ik hoop dat zij allen zo’n mooi en vervuld leven hebben gehad als mijn vader. En als ik weer op het Twents Carmellyceum aan de Lyceumstraat ben, draag ik een stukje van hun oud-leerling mee. In mijn hart.

Elies Schledorn, docent levensbeschouwing en mentor op Twents Carmel College

Wil je meer verhalen lezen?
Check dan carmel.nl/vertel en deel ook jouw verhaal via de button 'Deel jouw ervaring met ons!'. 


Fotografie: Niki Kits-Polman