“Ik weet nog goed hoe ik me voelde toen ik op de middelbare school zat en dat was niet altijd een pretje”, zegt de moeder aan de telefoon. Ze had gevraagd of ik haar terug wilde bellen, omdat haar dochter thuis had verteld dat het niet lekker liep tussen haar en mij in de les.  De leerlingen in 5 havo moeten een presentatie doen in de klas en sommigen vinden dat best spannend. De leerling hoopte op de een of andere manier onder deze verplichting uit te kunnen komen. Ik vertel moeder dat ik begrip heb voor het feit dat haar dochter het erg spannend vindt en daar rekening mee wil houden, maar dat dit niet betekent dat ze de presentatie niet hoeft te doen.

Luisteren 

Haar argumenten konden me niet overtuigen, dus moeder vervolgt en geeft aan dat haar dochter thuis vertelde dat ik niet naar haar luisterde. Tijdens de les, eerder in de week, zei ik dat we in gesprek konden gaan op een ander moment, want er zaten op dat moment nog 27 andere leerlingen op me te wachten. “Kom langs en dan praten we erover,  
ik wil je graag helpen”, was niet het antwoord waarop ze had gehoopt. Moeder wil echt graag verder met me in gesprek want de manier waarop ik reageerde op haar dochter was niet prettig. We spreken af voor vrijdagmiddag om 17.00 uur op school, na de werkdag.

Empathie

Ik laat de leerling vertellen waar ze mee zit, ze zegt het rustig en bedeesd: “Ik heb het gevoel dat u niet naar me luistert en me niet serieus neemt.” Na haar relaas over haar frustraties, vraag ik of ze ook graag mijn versie willen horen. Moeder zit aan de ene en vader aan de andere kant naast hun dochter, ik moet het goed en gedegen aanpakken.  
Ik besluit om me open en eerlijk op te stellen. “Wat ontzettend jammer dat je het gevoel krijgt dat ik je niet serieus neem, dat is absoluut niet mijn bedoeling. Wat kan ik doen om te zorgen dat je dat gevoel niet meer hebt? Ik wil je graag helpen, dat heb ik in de les ook aangegeven.” 

Succeservaring

De bedoeling van het presenteren in de klas is om de leerlingen een succeservaring te geven. Sommigen zien er huizenhoog tegenop, maar het blijkt meestal mee te vallen en zo ervaren ze dat ze het wél kunnen. In uitzonderlijke gevallen adviseert ons Expertise Punt (EP) om een andere vorm aan te bieden, waarin men in een kleine, vertrouwde groep mag presenteren. Dit is alleen mogelijk als er een traject is gestart met het EP en de leerling er diepongelukkig van zou worden om in de klas te presenteren. Dit gaat om een klein percentage leerlingen, de anderen doen de presentatie in de klas. Het is de verantwoordelijkheid van de docent om een veilige sfeer te waarborgen.

Aan dezelfde kant

Gedurende het gesprek met de leerling en haar ouders merk ik dat vooral de moeder, die in het begin van het gesprek best strijdvaardig was in het opkomen voor haar dochter, langzamerhand ontdooit en de redelijkheid van mijn argumenten inziet. Wanneer haar dochter even glimlacht, reageer ik met: “Wat fijn om je te zien glimlachen, probeer dat wat vaker te doen op school. Het zal je helpen, echt.” Moeder is overtuigd, ze moedigt haar dochter zelfs aan om mijn tips op te volgen en de rest van het gesprek is ‘kat in het bakkie’, we zijn er samen uit. Ik heb hen gerust kunnen stellen dat ik er ben om de dochter verder te helpen, in plaats van haar in de weg te zitten. Hoewel ik barstende koppijn heb na afloop van ons gesprek na een drukke en volle lesdag, ben ik blij met het resultaat. Ondanks dat ze vast niet als een blad aan een boom zal veranderen, hebben we wellicht een zaadje geplant voor de toekomst.

Olaf Koot, docent Engels, docent muziek en mentor op Etty Hillesum Lyceum

Wil je meer verhalen lezen?
Check dan carmel.nl/vertel en deel ook jouw verhaal via de button 'Deel jouw ervaring met ons!'.   


Fotografie: Niki Kits-Polman