Drempelloos: kansrijk of kansloos?

Drempelloos: kansrijk of kansloos?

8 maart 2019

Sander Dekker heeft met zijn beste wil, inzicht en bevlogenheid de weg vrijgemaakt voor drempelloze toelating voor 4 vmboleerlingen naar 4 havo. De taak is nu aan Arie Slob om deze missie te volbrengen. Als het gaat zoals het moet gaan, zal de drempelloze toelating volgend schooljaar al ingaan. Ik hou, eerlijk gezegd, mijn hart vast.

 

Momenteel is een 11-tal gediplomeerde vmbo leerlingen in 4 havo gekomen op mijn locatie. Een tweetal was, zo bleek, bij aanvang schooljaar al kansloos. Ze kwamen binnen met een 6,8 gemiddeld op de eindlijst én ze konden een profiel samenstellen. Motivatie aanwezig? Volstrekt niet. In de eerste weken lieten ze al het huiswerk voor wat het was en behaalden vrijwel alleen maar onvoldoendes. En dat houden ze tot op de dag van vandaag stug vol. Docenten, mentoren en de coördinatoren zijn er maar druk mee. De ouders van het tweetal vonden de havo een prima idee; ze hadden altijd al gedacht dat dit beter paste dan het vmbo. Want dat vmbo haalden ze met twee vingers in de neus. Zelfs zonder onder huiswerk te maken. Het tweetal hoort niet thuis op de havo en dat ligt niet aan de capaciteiten.

 

Ouders. Ik ben het ook in drievoud. Over het algemeen begrijp ik ouders goed. Opvoeden en zorgen dat je kind redelijk ongeschonden uit de puberteitsstrijd komt met een passend schoolniveau en een leuk mens in wording voor de maatschappij. Ga er maar aan staan. Ik ben blij dat ik werk en niet altijd thuis ben bij mijn pubers. Ik ben de strijd weleens zat.

 

Sneu is het, vind ik, dat een jaar havo proberen, uiteindelijk inhoudt dat je alsnog op stel en sprong een mbo-opleiding moet doen. De havo was geen succesverhaal. Het tweetal moet naar school, leerplicht heet dat, en geloof maar niet dat zij gelukkig zijn en ogen. Met lood in je schoenen naar school en je haakt in kennis bij geen enkel vak aan. Allang niet meer. De havo moet een reële kans zijn. In alle opzichten. En die kans is voor verreweg de meeste vmboleerlingen gewoonweg niet reëel, hoewel deze suggestie wel wordt gewekt door de politiek.

 

Met mijn oudste dochter ga ik het mbo uitpluizen. Dit gedemotiveerde havomeisje probeer ik zo goed en zo kwaad als het kan enigszins intrinsiek te motiveren. Ja, ze heeft havoadvies en een bijbehorende citoscore. Ze kan het best en ze wil meestal niet. Vind ik het jammer? Jawel, alleen ik wil een gelukkige dochter.


Rebecca Stavast, decaan bovenbouw

Box typeimage-with-border
Box colorblue
Box sizelarge